"Er bestaat niet zoiets als 'de meeste mensen', en het feit dat je daar niet toe behoort, betekent niet dat je als mens mislukt bent: de mislukking ligt bij de verwachtingen van anderen."

Personen met een functiebeperking

Alle aspecten van het maatschappelijke leven kunnen deel uitmaken van ons diversiteitsproject. We kunnen samen met de kinderen, jongeren en gezinnen actief op zoek gaan en bekijken op welke manier ze, voorbij de individuele beperking, een volwaardige en menswaardige plaats kunnen innemen in de samenleving en aanvaard worden voor wie ze zijn.

 

 

Naast inclusie speelt ook integratie een belangrijke rol in het leven van personen met een functiebeperking. Met integratie bedoelen we de mate van verantwoordelijkheid van de persoon met een handicap.

We moeten deze mensen stimuleren om een actieve positie in te nemen in de sociale participatie en de integratie binnen hun leefomgeving.

 

Diversiteit slaat binnen het project "START Diversiteit" ook terug op een openheid ten aanzien van verschillende culturen.

 

Elke persoon leidt ons hoe dan ook binnen in een eigen, specifieke leefcultuur, die we met respect benaderen en van binnenuit willen leren kennen.
 
Gezinnen met een kind met een functiebeperking, in de ruime betekenis van het woord, komen net als andere gezinnen tijdens de opvoeding voor heel wat uitdagingen te staan.

 

De beperking vormt daarbovenop een levenslange uitdaging, die de druk op het gezin aanzienlijk verhoogt. Waar opvoeding ouders sowieso op de proef stelt en hen met heel wat keuzes, twijfels en vragen confronteert, komen ouders met een kind met een functiebeperking nog eens extra voor allerlei vraagtekens en verscheurende gevoelens te staan.

 

De handicap van hun kind roept bij ouders meestal heel wat schuldgevoelens op, ook al hebben zij geen enkele schuld aan de handicap. Ze stellen hun capaciteiten als ouder in vraag omdat ze keer op keer geconfronteerd worden met alle beproevingen die de handicap hen oplegt.

 

Waar het opvoeden van kinderen voor alle ouders balanceren is op een smalle koord tussen geven en begrenzen, maakt de handicap van een kind het nog moeilijker om als ouder dit evenwicht te bewaren en niet te vallen.

 

Ouders kunnen de neiging hebben om de handicap en het onrecht dat hen en hun kind wordt aangedaan te compenseren door hun kind te verwennen. Ze kunnen het in die zin ook moeilijk hebben met het trekken van grenzen. In andere gevallen kan de handicap de verstandhouding tussen ouders en kinderen belasten en kunnen ouders het moeilijk hebben binnen hun relatie.

 

Met het project "START Diversiteit" willen wij er alles aan doen om werkgevers te laten inzien dat het de moeite waard is om een persoon met een functiebeperking een kans te geven. Op deze manier zal hij zich meer aanvaard voelen binnen de maatschappij. De werkgever toont op deze manier zijn sociaal karakter t.o.v. de maatschappij.

 

We willen openstaan voor wat anders is en begeleiden personen met een functiebeperking. Hierbij vertrekken we evenwel van het uitgangspunt dat die openheid wederzijds dient te zijn en verwachten we dat de persoon op zijn beurt voor ons open zal staan.

 

Start Diversiteit

 

Paul Bols

 

 

Denk bijvoorbeeld aan jonge allochtonen die enerzijds een vrij leven willen en anderzijds de regels van hun cultuur willen volgen.

Anderstalige personen sluiten we evenmin uit, maar we zijn momenteel niet bereid om dit in een andere taal te doen. Ook hier verwachten we echter een wederzijdse inspanning om tot een goede communicatie te komen. Het beheersen van de Nederlanse taal is immers de basis om een plaats te vinden op de arbeidsmarkt.

 

Het schakelen tussen verschillende werelden wordt eigenlijk pas een probleem zodra de werelden in conflict komen met elkaar. Mensen schakelen voortdurend tussen rollen, maar zodra de verschillen tussen twee rollen te groot worden, ontstaat er een dilemma. Denk bijvoorbeeld aan jonge allochtonen die enerzijds een vrij leven willen en anderzijds de regels van hun cultuur willen volgen.

 

Of, zoals een man met een Turks-Vlaamse achtergrond het zegt: "De tweede en derde generatie allochtonen leven in een andere wereld dan de ouders. De kinderen snappen de wereld van hun ouders niet. Als de kloof tussen de persoon die je thuis bent en die je in de buitenwereld bent te groot wordt, krijg je last van je geweten."

Als de visie op cultuurverschillen dan ook nog eens aanleiding geeft tot ‘wij - zij' denken; een visie die verschillen aanscherpt als ‘beter dan...' of ‘slechter dan..'; een visie waarin met grote regelmaat sprake is van een superieure en inferieure denk- of handelswijze, dan is er geen stoppen meer aan.

 

Nog ingewikkelder wordt het wanneer buitenstaanders erop wijzen dat zij wel weten hoe het zit en jongeren aanspreken op hun gedrag vanuit bepaalde vooroordelen, terwijl de jeugd nog op zoek is naar een voor haar of hem optimale mix tussen twee culturen.

 

START!Diversiteit Team

 

Aouicha Ouaday